بُنگیج

اِدا هچ هالے نیست. قرار نه‌اِنت که چیزے جوڑ ببیت، یا پروش. هچ تفسیرے راه ءَ نه‌اِنت، هچ نتیجه‌ئے هم. اِش آ گالانی تارءِ سر اِنت که یک وهدے توار اَتَنت. توارے که روچے، جهانءِ اِدا ءُ اودا، فضاءِ یک کُنڈے ءَ، یا بلکیں تهنا انسانے هیال ءَ، پیچ ءُ تاب وارتگ‌اَنت؛ ءُ نوں که اے سطراں چہ تئی چمانی دیما گوَزَنت، باز وهد اِنت که آ توارانی انرژی هلاس بوتگ ءُ تهنا آوانی هیالی نقش، کاگدءِ صفحه ءَ سرا مَنتگ. درستِش خاموش بوتگ‌اَنت. درستیں تواراں، ءُ بلکیں درستیں آ دنیا ءُ آئیءِ مردماں هم. بلکیں آ ذهن هم که توارانی نقشِ کاگدءِ صفحه ءَ سرا جَت، باز وهد ببیت که دگه ساه نه‌کَشّیت. هما رنگ که اے دمان — هما دمان که تو اے جمله ءَ وانت ءُ گوَست — اے کتابءِ درستیں دماناں گوَستگ‌اَنت. دمان ءُ تصویراں که اگاں اِدا ثبت نه‌بوتَنت، جهانءِ حادثه‌آنی تَبداریں شور ءَ گار بوتَنت. ثبت بوتَنت تاں پُلے ببَنت منی دنیا ءُ تئی دنیاءِ نیام ءَ. پُلے چہ منی دنیا، آ دمان که من اے جمله‌آں نبیساں، تاں تئی دنیا، آ دمان که تو په وانَگِش نندئے. من چہ اے نیمَگ ءَ گالانی تار ءَ پچ کناں، ءُ تو چہ آ نیمَگ ءَ جمعِش کنئے. هما وڑ که کسانی ءَ، مامان کوهنیں پوشاکانی کاموا ءَ پچ کُرت، ءُ ما تار ءَ گِپتیں ءُ لوگءِ چاردیم ءَ گردِتیں، تاں کامواآں سرِ یک‌دگر ءَ جمع مه‌بَنت. بلکیں تئی نسل چہ اے کاموایی دنیا چند سالے رَند بوتگ، بله هیال کن: روچے چہ روچاں، دنیاءِ کُنڈے ءَ، چُکّانی تفریح اے رنگ اَت. نوں من گالانی تار ءَ پچ کناں ءُ تو زورِش ءُ ببَرِش وتی دنیا ءَ، تاں اِدا، منی دنیا ءَ، سرِ یک‌دگر ءَ جمع مه‌بَنت.