ಆರಂಭ

ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಏನೂ ಸರಿಪಡಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಏನೂ ಕೆಡವಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೂ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾವ ತೀರ್ಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಾಗಿದ್ದ ಪದಗಳ ಎಳೆಯ ಸಡಿಲ ತುದಿ. ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಇಲ್ಲಿ-ಅಲ್ಲಿ, ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದ ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಬಹುಶಃ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿದ ಶಬ್ದಗಳು. ಈ ಸಾಲುಗಳು ಈಗ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಶಬ್ದಗಳ ಶಕ್ತಿ ಎಂದೋ ಕರಗಿಹೋಗಿದೆ, ಪುಟದ ಮೇಲೆ ಉಳಿದಿರುವುದು ಅವುಗಳ ನೆರಳಿನ ಗುರುತು ಮಾತ್ರ. ಎಲ್ಲವೂ ಮೌನವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಎಲ್ಲ ಶಬ್ದಗಳೂ, ಬಹುಶಃ ಆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತೂ, ಅದರ ಜನರೊಂದಿಗೆ. ಈ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿಸಿದ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಬಹುಶಃ ಬಹಳ ಕಾಲದಿಂದ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀನು ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಓದಿದ ಕ್ಷಣ ಹೇಗೆ ಕಳೆದುಹೋಯಿತೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಎಲ್ಲ ಕ್ಷಣಗಳೂ ಕಳೆದುಹೋಗಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗದೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಘಟನೆಗಳ ಜ್ವರಗ್ರಸ್ತ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಗಳು ಇವು. ನನ್ನ ಜಗತ್ತಿಗೂ ನಿನ್ನ ಜಗತ್ತಿಗೂ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸೇತುವೆಯಾಗಲೆಂದು ಇವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಯಿತು. ನಾನು ಈ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಕ್ಷಣದ ನನ್ನ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ, ನೀನು ಇವನ್ನು ಓದಲು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ಷಣದ ನಿನ್ನ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಂದು ಸೇತುವೆ. ಈ ಬದಿಯಿಂದ ನಾನು ಪದಗಳ ಎಳೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚುತ್ತೇನೆ, ಆ ಬದಿಯಿಂದ ನೀನು ಅದನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ Maman ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆಗಳ ನೂಲನ್ನು ಬಿಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಾವು ಆ ಎಳೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನೂಲು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಗುಡ್ಡೆಯಾಗದಂತೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಬಹುಶಃ ನಿನ್ನ ತಲೆಮಾರು ಆ ನೂಲಿನ ಜಗತ್ತಿಗಿಂತ ಕೆಲವು ವರ್ಷ ತಡವಾಗಿ ಬಂದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಊಹಿಸಿಕೋ: ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ, ಮಕ್ಕಳ ಆಟ ಹೀಗೇ ಇತ್ತು. ಈಗ ನಾನು ಪದಗಳ ಎಳೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಯ್ಯಿ, ಅದು ಇಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಗುಡ್ಡೆಯಾಗದಂತೆ.