Optakt

Hei geschitt näischt. Hei gëtt näischt a Rei bruecht, an och näischt zerstéiert. Keng Interpretatioun ass ënnerwee. Keng Conclusioun. Dëst ass dat lose Enn vun engem Fuedem vu Wierder, déi emol Kläng waren. Kläng, déi emol hei an do duerch d'Universum nogehallt hunn, an engem Eck vum Weltraum, oder vläicht just an engem Eck vun enger mënschlecher Fantasie. Elo, wärend dës Zeile un denge Aen laanschtgoen, ass d'Energie vun deene Kläng scho laang erlach, a just hire geeschtege Spuer bleift op der Säit iwwreg. Si sinn all verstommt. All d'Kläng, a vläicht och déi ganz Welt an hir Mënschen. Et kann esouguer sinn, dass den Geescht, deen emol d'Spure vun dëse Kläng op d'Säit gesat huet, scho laang net méi otemt. Grad sou wéi dëse Moment eriwwer war, wärend s du dëse Saz gelies hues, sou sinn all d'Momenter vun dësem Buch eriwwer. Momenter a Biller, déi am fiwwereg Gemurmels vun de Weltevenementer verluer gaange wieren, wa se hei net opgeschriwe ginn wieren. Si goufen opgeschriwe fir eng Bréck ze ginn tëscht menger Welt an denger. Eng Bréck vu menger Welt, an dem Moment, wou ech dës Sätz schreiwen, bis an deng Welt, an dem Moment, wou du dech higëss fir se ze liesen. Vun dëser Säit aus wéckelen ech de Fuedem vu Wierder of, a vun der anerer Säit aus sammels du en op. Sou wéi fréier an der Kandheet, wann d'Maman d'Wolle vun ale Kleeder ofgewéckelt huet, a mir de Fuedem geholl hunn a ronderëm d'Haus gelaf sinn, fir dass d'Wolle sech net opgehäift huet. Vläicht ass deng Generatioun e puer Joer ze spéit fir dës Welt vun der Wolle komm, mä stell der vir: emol, iergendwou op der Welt, hunn Kanner sou gespillt. Elo wéckelen ech de Fuedem vu Wierder of, a du hëls en a träs en an deng eege Welt, sou dass en hei, an menger Welt, sech net opheeft.