နိဒါန်း

ဤနေရာတွင် ဘာမျှမဖြစ်ပျက်ပါ။ ဘာမျှ ပြုပြင်ခံရမည် မဟုတ်၊ ဖျက်ဆီးခံရမည်လည်း မဟုတ်ပါ။ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် နိဂုံးချုပ်ချက်လည်း လာနေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဤသည်မှာ တစ်ချိန်က အသံများဖြစ်ခဲ့သော စကားလုံးများ၏ ချည်ကြိုးမှ လွှတ်ထားသည့် အဖျားပင် ဖြစ်၏။ တစ်ချိန်က စကြဝဠာအနှံ့ ဤနေရာနှင့် ထိုနေရာတို့တွင် ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သော အသံများ၊ အာကာသ၏ ထောင့်တစ်ခုတွင် သို့မဟုတ် လူ့စိတ်ကူး၏ ထောင့်တစ်ခုတွင်သာ ရှိခဲ့ကောင်းရှိခဲ့သည့် အသံများ။ ယခု၊ ဤစာကြောင်းများသည် သင့်မျက်စိရှေ့မှ ဖြတ်သန်းနေချိန်တွင်၊ ထိုအသံများ၏ စွမ်းအင်သည် ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်၍ စာမျက်နှာပေါ်တွင် ၎င်းတို့၏ အရိပ်ရုပ်သဏ္ဌာန်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ အားလုံးသည် ငြိမ်သက်သွားကြပြီ။ အသံအားလုံး၊ ထို့ပြင် ထိုကမ္ဘာတစ်ခုလုံးနှင့် လူများပါ ငြိမ်သက်သွားကြပြီ ဖြစ်နိုင်၏။ ထိုအသံများကို စာမျက်နှာပေါ်သို့ ရေးမှတ်ခဲ့သော စိတ်ကူးသည်ပင် ကြာမြင့်စွာ အသက်ရှူမနေတော့သည် ဖြစ်နိုင်၏။ သင် ဤစာကြောင်းကို ဖတ်နေသည့် ဤခဏချင်းပင် လွန်သွားသကဲ့သို့၊ ဤစာအုပ်၏ ခဏတိုင်းသည် လွန်သွားခဲ့ပြီ။ ဤနေရာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိပါက ကမ္ဘာ့အဖြစ်အပျက်များ၏ ပူပန်ရှုပ်ထွေးသော အသံဗလံထဲတွင် ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မည့် ခဏများနှင့် ရုပ်ပုံများ။ ငါ၏ ကမ္ဘာနှင့် သင်၏ ကမ္ဘာကြားတွင် တံတားတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ ဤစာကြောင်းများကို ငါရေးနေသည့် ခဏတွင်ရှိသော ငါ့ကမ္ဘာမှ၊ သင်ထိုင်၍ ၎င်းတို့ကို ဖတ်နေသည့် ခဏတွင်ရှိသော သင့်ကမ္ဘာသို့ တံတားတစ်ခု။ ဤဘက်ခြမ်းမှ ငါသည် စကားလုံးများ၏ ချည်ကြိုးကို ဖြေလျှော့ပေးနေပြီး၊ အခြားဘက်ခြမ်းမှ သင်သည် ၎င်းကို စုသိမ်းနေ၏။ ငယ်ငယ်တုန်းက မားမန်သည် အဝတ်အထည်ဟောင်းများ၏ ချည်မျှင်ကို ဖြေလျှော့ပေးလေ့ရှိပြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ထိုချည်မျှင်ကို ကိုင်၍ ချည်မျှင်များ ပုံနေမသွားစေရန် အိမ်ကို ပတ်လည်လှည့်ကာ ပြေးလွှားခဲ့ကြသည်နှင့် တူ၏။ သင့်မျိုးဆက်သည် ထိုချည်မျှင်ကမ္ဘာထက် နှစ်အနည်းငယ်စာ နောက်ကျခဲ့ကောင်း နောက်ကျခဲ့နိုင်သော်လည်း၊ တစ်ချိန်က ကမ္ဘာ့တစ်နေရာရာတွင် ကလေးများ၏ ဖျော်ဖြေမှုသည် ဤသို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ ယခု ငါသည် စကားလုံးများ၏ ချည်ကြိုးကို ဖြေလျှော့ပေးနေပြီး၊ သင်သည် ၎င်းကို ယူ၍ ငါ့ကမ္ဘာ၊ ဤနေရာတွင် ပုံနေမသွားစေရန် သင့်ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာထဲသို့ ယူဆောင်သွားပါ။