ప్రారంభం

ఇక్కడ ఏమీ జరగదు. ఏదీ సరిచేయబడదు, ఏదీ కూల్చివేయబడదు. ఎటువంటి వ్యాఖ్యానమూ రాదు. ఎటువంటి ముగింపూ లేదు. ఒకప్పుడు శబ్దాలుగా ఉన్న పదాల దారపు వదులైన కొస ఇది. ఒకప్పుడు విశ్వంలో ఇక్కడక్కడా, అంతరిక్షంలో ఏదో ఒక మూలలో, లేదా బహుశా మానవ కల్పనలోని ఏదో ఒక మూలలో మాత్రమే మారుమోగిన శబ్దాలు. ఇప్పుడు, ఈ పంక్తులు మీ కళ్ళ ముందు సాగిపోతున్నప్పుడు, ఆ శబ్దాల శక్తి ఎప్పుడో కరిగిపోయింది; అవి వదిలిన నీడ మాత్రమే పేజీపై మిగిలింది. అన్నీ నిశ్శబ్దమయ్యాయి. శబ్దాలన్నీ, బహుశా ఆ లోకమూ దాని మనుషులూ కూడా. ఒకప్పుడు ఈ శబ్దాల జాడలను కాగితంపై చిత్రించిన మనసు చాలాకాలంగా శ్వాస తీసుకోవడం లేదేమోనని కూడా ఉండవచ్చు. మీరు ఈ వాక్యాన్ని చదివిన ఆ క్షణం గడిచిపోయినట్టే, ఈ పుస్తకంలోని అన్ని క్షణాలూ గడిచిపోయాయి. ఇక్కడ రాయబడకపోతే లోకపు సంఘటనల జ్వర రొద్దులో కరిగిపోయేవి అటువంటి క్షణాలూ దృశ్యాలూ. నా లోకానికీ మీ లోకానికీ మధ్య వంతెనగా మారాలని రాయబడ్డాయి. ఈ వాక్యాలు రాస్తున్న క్షణంలో నా లోకం నుండి, చదువుతూ కూర్చున్న క్షణంలో మీ లోకానికి వంతెన. ఈ వైపు నుండి నేను పదాల దారాన్ని విప్పుతాను, మీరు అటు వైపు నుండి దాన్ని సేకరిస్తారు. చిన్నతనంలో, మామన్ పాత బట్టల నుండి దారాన్ని విప్పేది, మేము ఆ దారాన్ని తీసుకుని ఇంట్లో చుట్టూ తిరిగేవాళ్ళం — దారాలు కుప్పగా పడిపోకుండా ఉండేందుకు. బహుశా మీ తరం ఆ దారాల ప్రపంచానికి కొన్ని సంవత్సరాలు ఆలస్యంగా వచ్చి ఉండవచ్చు — కానీ ఊహించుకోండి: ఒకానొకప్పుడు, లోకంలో ఎక్కడో, పిల్లలు ఇలా ఆడుకునేవారు. ఇప్పుడు నేను పదాల దారాన్ని విప్పుతాను, మీరు దాన్ని తీసుకుని మీ సొంత లోకంలోకి తీసుకెళ్ళండి — ఇక్కడ, నా లోకంలో, కుప్పగా పడిపోకుండా ఉండేందుకు.